ตอนอยู่ม.6 หลายๆคนอาจจะคิดว่า อยากจบๆๆ ไปเร็วๆ เบื่อชีวิตในวัยเรียน อยากเที่ยวสนุกๆ เหมือนรุ่นพี่คนอื่น
แต่พอจบม.6 มาเป็นปี1
จะรู้ว่า มันไม่ง่ายอย่างที่คิด
เที่ยวได้บ่อยมากขึ้น แต่โอกาสที่จะเสียอนาคตก็มีมากขึ้น
เรียน ไม่มากเท่า มัธยม แต่งานเยอะกว่า มัธยม 100 เท่า

มหาลัย ไม่มีครูมาคอยตามงาน
อย่าคิดว่า มันดีนะ ที่ไม่มีครูคอยตามงาน
เพราะมันจะทำให้น้อง ขี้เกียจ และ ละเลย กับงานที่ต้องทำ
มัธยม ติด 0 ก็แก้ได้ เรียนจบได้
แต่ มหาลัย ติด F แก้ไม่ได้ ต้อง รีไทน์
เรียนใหม่ อีก 1 ปี ............. เสียเวลา..... 1 ปี พ่อแม่ เสียใจ

เรียนมัธยม ได้คะแนน49 ไปขอร้องครู ขอทำงานอื่นๆ
ก็ได้มาอีก 1 คะแนน.... 50 คะแนน ก็ผ่านเกณฑ์
แต่..... มหาลัย 49.7 คะแนน
อีก0.3 ขอร้องครู...... ครูไม่ให้ เพราะ คะแนนที่ได้มา มาจากตัวคุณเอง
สรุป ติด F รีไทน์ เรียนใหม่...... เพราะ ผ่อนปรนไม่ได้

ค่าใช้จ่าย เรียนมัธยม ปีนึงไม่ถึง หมื่น
แต่มหาลัย จ่าย ค่ากิจกรรม วันหนึ่ง เฉลี่ย... 50-200 บาท
ปีนึง เกือบ แสน

ใช้ชีวิตในมัธยมให้คุ้มค่าที่สุด เก็บความรู้สึกที่ดีๆ ให้ได้มากๆ

แล้วจงทำประโยชน์ให้กับโรงเรียนด้วยนะ เมื่อเราจบไป เราจะคิดถึงโรงเรียนมากๆเลยแหละ น้องๆๆ

ปีสุดท้าย เก็บเกี่ยวความรู้ มิตรภาพ ประสบการณ์ ให้ได้มากที่สุด

ก่อนที่น้อง จะไม่มีโอกาส ได้สัมผัสกับสิ่งพวกนี้อีกเลย

ปล.คำสอน จาก รุ่น พี่ ^^ นายช่างน้อย

เป็นคำสอนที่ถูกต้อง และดีมากๆ เห็นด้วยๆ

แม่ง
ซึ้งหว่ะพี่

ถูกต้องถึงที่สุด

มหาลัยไร้การผ่อนปรน

เพิ่งขึ้นปีหนึ่งแต่อยากกลับไปใช้ชีวิต ม ปลายเหมือนเดิม

จากที่อ่านหนังสือแค่หน้าห้องสอบ(ตย.ที่ไม่ดีนะ ฮ่า ๆ)

กลับต้องมาท่องtext เปนเดือน ๆ หลับดึกตื่นเช้าทุกวัน

จากไม่เคยเหนค่าของ 1 คะแนนของมัธยม แต่กลับต้องมาใส่ใจเพียงแค่ 0.01 คะแนน

หรือว่าได้เกรด 1 ช่างหัวมัน แต่มหาลัย ถ้าได้ D พิจารณาถอนรายวิชา รีเกรด !!


เพราะฉะนัน้ จงใช้ชีวิตให้คุ้มค่าที่สุด แล้วจะรู้ว่าช่วงเวลาที่ดีที่สุด

เพื่อนที่ดีที่สุด แม้แต่ความห่วงใยที่ดีที่สุด

ล้วนอยู่ในช่วงมัธยมล้วน ๆ


ปล สู้ต่อไปน้องเอ้ย มงฟอร์ตต้องเปนที่หนึ่งของภาคเหนือต่อไป ฮ่ะฮ่า ๆ

เอ่อ ช่าย ๆ

ตอนนี้อยากอยู่มหาลัยเร็วๆอะครับ

ถึงตอนนั้นอาจจะอยากกลับมาเรียนมัธยม

เหอๆ

อีก..ไม่กี่เดือน

ผมอยากจะฝากไปถึงน้องๆ ที่กำลังจะเข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย หรือกำลังศึกษาอยู่นะครับ

การใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยนั้น การที่จะทำให้เราอยู่รอดได้นั้น มีอยู่หลายปัจจัยด้วยกัน คือ

1.เวลา - คุณต้องเรียนหนัก ส่งงานทุกครั้ง เวลาเข้าเรียนทุกครั้ง คุณลืมเรื่องเวลาไปได้เลย ไม่ต้องบ่นว่าเมื่อไหร่จะเลิก ลืมข้อนี้ไปได้เลย ถ้าอยากเรียนให้รอด


2.เพื่อน - ถ้าคบเพื่อนดี ก็ดีไปครับ เพื่อนดี นี่แหละ จะพาคุณไปรอด ทั้งนี้ทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับตัวคุณเองด้วยนะครับ การเรียนในมหาวิทยาลัย ต้องคบเพื่อนเป็นกลุ่มครับ และคุณต้องช่วยเหลือตัวเองด้วย ไม่ใช่ให้เพื่อนช่วยตลอด

- ก็ต้องคบเพื่อนดีๆ จริงๆ นั่นแหละ เพื่อนที่มหาลัยไม่เหมือนที่มัธยม มันมาจากต่างที่กัน
ถ้าเจอกลุ่มพวก Fake แล้วเรามองโลกแง่ดีไป มันก็แย่อ่ะ แล้วอย่าทำอะไรเห็นแก่ตัวนะ
มันน้อยมากที่เพื่อนจะให้โอกาสเรา ดูแลตัวเองด้วยไม่งั้นเรียนไม่จบ


3.งาน - โดยเฉพาะงานกลุ่ม คุณต้องช่วยกันทำ ไม่ใช่เกี่ยงงานกันทำ คุณโตแล้ว รับผิดชอบตัวเองได้ รู้หน้าที่ว่าคุณต้องทำอะไรบ้าง ไม่ใช่ให้เพื่อนทำคนเดียว แบบนี้เพื่อนไม่คบแน่นอนครับ แล้วคุณก็จะอยู่อย่างโดดเดี่ยว จะไปรอดมั๊ยนั่นอีกเรื่องนึง


4.ความรับผิดชอบ - คุณต้องมีความรับผิดชอบ ตรงต่อเวลา โตแล้ว ควรที่จะรู้เวลา ว่าเวลาไหนควรเรียน เวลาไหนควรเล่น


5.กิจกรรม - การร่วมกิจกรรมต่างๆ ของมหาวิทยาลัย คณะ หรือ ชมรม ถือเป็นส่วนหนึ่ง ที่คุณต้องเข้าร่วม ซึ่งในปัจจุบัน บริษัทต่างๆ จะพิจารณาข้อนี้ด้วย หากคุณไม่เข้าร่วมกิจกรรมใดๆเลย บริษัทต่างๆก็จะไม่รับคุณเข้าทำงานแน่นอน เพราะเค้าถือว่าคุณไม่มีสังคม ครับ การร่วมกิจกรรม ทำให้คุณได้รู้จักเพื่อนใหม่ หรือ สิ่งเรียนรู้ใหม่ๆ


สรุป - การเรียนในมหาวิทยาลัยนั้น คุณต้องเรียนอย่างหนัก แต่ไม่ใช่เรียนอย่างเดียวนะครับ คุณต้องร่วมกิจกรรมต่างๆด้วย ต้องเอาทั้ง 2 อย่าง ไม่ใช่อย่างใดอย่างหนึ่ง คบเพื่อนต้องคบเพื่อนที่ดี ที่คุณไว้ใจว่าจะพาคุณไปรอด และจบไปด้วยกัน ทั้งนี้ คุณต้องมีความรับผิดชอบตนเองด้วย ไม่ใช่ให้คนอื่นคอยบอกคอยสั่งตลอดเวลา การทำงานคุณจะต้องทำงานและส่งให้ตรงต่อเวลา อาจารย์จะไม่มีการมาทวงงาน เหมือนตอนมัธยมอีกต่อไปแล้ว การเป็นนักศึกษา คุณต้องเข้าใจคำว่านักศึกษา คือ มีหน้าที่ศึกษา หาความรู้ ไม่ใช่ไปมหาลัย นั่งเหล่สาวไปวันๆ

ปัจจุบัน ระดับมัธยมปลายบางแห่ง ก็มีการเรียนการสอนแบบมหาวิทยาลัย เพื่อปูทางนักเรียนไปสู่มหาวิทยาลัย ซึ่งผมถือว่าเป็นเรื่องดีครับ เพราะนักเรียนจะได้รู้จักคุณค่าของการเรียน ไม่ใช่เรียนไปวันๆเท่านั้น

-- จบ --
credit : Mr.Vista