About Me

*ส วั ส ดี เพื่อนๆ และ ทุกคน *

*บทเรียน กับ ความรักที่ผ่านมา ครับ อิอิ *

พระอาทิตย์ยามเย็นของฤดูร้อนสองแสงสีส้มอมแดงส่องสว่างไปทั่วทุกสาระทิศเด็กๆทุกคนรู้กันดีว่าถึงเวลาที่ต้องกลับบ้านกันแล้วทุกคนต่างกลับกันไปหมดเหลือเพียงแค่เด็ก 2 คนซึ่งยังเล่นวิ่งไล่จับเด็กทั้งสองคนนั้นวิ่งเล่นอยู่ได้ไม่นานทั้งสองก็เหนื่อยและยากกลับบ้าน “วันนี้สนุกมากเลยเนอะ”เธอ หันหลังกลับมาพูดแล้วยิ้มนิดๆ“ใช่สนุกมากเลย”เด็กชายตอบกลับ ทั้งสองเดินกลับบ้านด้วยความเหนื่อยจากการเล่น “นี้พรุ่งนี้เราคงต้องย้ายบ้านล่ะนะ” เด็กผู้หญิงพูดด้วยท่าทางเสียใจ “ทำไมถึงต้องไปด้วยล่ะ อยู่เล่นด้วยกันก่อนไม่ได้หรอ”เด็กชายตอบกลับด้วยความเสียดาย “คงไม่ได้หรอกเพราะว่าแม่เราต้องย้ายไปต่างจังหวัดอะ” "...งั้น..หรอ." เด็กชายพูดอย่างเศร้าศร้อย “ไม่เป็นไรหรอน่ะ...ซักวันเราจะได้พบกันอีก”เด็กหญิงให้คำสัญญาทั้งสองเกี่ยวก้อยกัน..........แสงสีขาวโพแทรกเขามาทำให้ภาพเหล่านั้นจางหายไป "สัญญานะ...."

“กริ๊งๆๆๆๆๆๆๆๆ”เสียงนาฬิกาปลุกดังไปทั่วพื้นที่ สีเหลี่ยมที่รกรุงรังที่ยากสำหรับการเก็บกวาด เขาลุกขึ้นมาด้วยอาการมึนงง และตรงไปห้องอาบน้ำแต่ตาก้อไม่สว่างขึ้นเสียที เสื่อผ้าที่จัดเตรียมไว้ตั้งแต่ก่อนนอน ปัดนี้อยู่บนร่างกายของเขาเรียบร้อยแล้ว เมื่อเขาลงมาก้อต้องพบว่าอาหารที่ทุกครั้งจะจัดเตรียมไว้ทุกเช้าก็หายไป"แย่จังเลย..."เขาบ่นพึมพัมก่อนที่จะไปชงกาแฟกับขนมปังกิน
วินเดินออกจากห้องอาหารเพื่อไปหากระเป๋าซึ้งอยู่ในห้องอันรกรุงรังแล้วเขาก้อพบ...พบอลัมรูปตอนสมัยเด็กสภาพของอลาลัมรูปดูไม่ต่างไปจากเดิมเลยมีเพียงแต่สีที่สีดลงเท่านั้น วินเปิดดูอลบัมรูปดูไปเลื่อยๆในแต่ละหน้านั้นเก็บความทรงจำอันเยาว์วัยของเขาอยู่เมื่อเขาเปิกไปเรื่อยๆก้พบรุปที่คุ้นตามากรูปหนึ่งรูปนั้นเป็นรูปที่เหมือนภาพในความฝันในรูปนั้นมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งอยู่

“เอ้ย..สายแล้ว”วินรีบตรงไปหน้าปากซอยซึ่งระยะทางประมาณ800mเพื่อขึ้นรถประจำทางไปโรงเรียนเขายิบmp3เสียบหู ขณะที่ขึ้นรถประจำทางเพื่อฆ่าเวลาไปเพลงแนวindyช้าฟังแล้วสบายหูไม่ค่อยเข้ากับบรรยายกาศในรถประจำทางที่ชุลมุนวุ่นวายเลยผ่านไป40นาทีวินก็ลงจากรถเพราะถึงหน้าปากซอยทางเข้าโรงเรียนแล้วเขาถอดmp3ออกจาหูของเขาแล้วรีบวิ่งตรงไปในโรงเรียน เพลงโรงเรียนเริ่มดังขึ้นผ่านเสียงตามสาย และในขณะนั้น... “โอย”เขาก็ชนเข้ากับเด็กสาวคนหนึ่งระหว่างที่เขารีบวิ่งไปตรงที่เข้าแถว “ขอโทษครับ” “ขอโทดค่ะ”ต่างฝ่านต่างขอโทษกันและกัน และเก็บสมุดจดที่ตกลงบนพื้น จากนั้นก็รีบแยกย้ายกันไปคนละเพื่อไปเข้าแถว

Interests

ทุก ๆ ความเสียใจของฉัน

****ทุก ๆ ความเสียใจของฉัน
เธอจะช่วยแบ่งปันบ้างได้ไหม
ทุกหยาดน้ำตาและความเสียใจ
เธอจะเจ็บปวดแทนได้ไหมคนดี
หากอยากให้เราจบกัน
ไม่เหลือความผูกพันที่ตรงนี้
ถ้าเธอจะรับผิดชอบทุกความรู้สึกที่ฉันมี
ฉันก็พร้อมยินดีจะจากลา...

จบ คือ จบ..
อย่ามาตอเเย...เซ้าซี้
จบสิ้นกันเสียที เธอเข้าใจไหม
เมื่อถึงทางเเยก ทางคัยก็ทางมัน
เ ธ อ จะ ไ ป ไ ห น ก็ เชิ ญ

เลิกเเล้ว
ขออย่า
ให้
เจอ
คน
ไม่ดี
อย่าง
เทอ
อีก
เลย
สา
ทุ